Posted on

SilvaTerra, meer ruimte voor het Zoniënwoud

Het Zoniënwoud is de groene long van Brussel, hoofdstad van Europa. Het is onlangs ook Unesco werelderfgoed geworden. De mens heeft het woud decennia geleden doormidden gesneden met wegen om wagens over te laten rijden. Er rijden niet alleen wagens, er staan er elke dag ook stil ! Dit heeft impact op de biodiversiteit, fauna en flora, mens en dier worden eveneens getroffen door de uitstoot van CO2, lawaaihinder en fijn stof

Indien wij, onze kinderen en kleinkinderen, de planten en de dieren, in een propere en gezonde wereld willen blijven leven, dan is er nood aan actie.

15 km tunnel en overkapping

SilvaTerra wil het Zoniënwoud terug één maken door gebruik te maken van de kracht en de mogelijkheden van de aarde: we geven de grote wegen terug aan het woud door stukken te overkappen en te ondertunnelen en door minder wagens naar het woud toe te laten rijden.

Het vooropgestelde traject is 15 km lang en biedt tal van kansen aan onze regio.

Het start aan de op en afrittencomplex Derscheid bij Waterloo,

Over de Groenendaal complex in Hoeilaart,

Naar het Leonardkruispunt van het Brussels Gewest,

Naar de Vier-Armen in Tervuren,

Tot de oprit aan Wezembeek-Oppem.

De gemeenten zijn de wortels

We gaan dit project laten groeien, zoals een boom groeit van beneden naar boven.

De gemeenten op en naast het traject zijn de wortels van SilvaTerra. Momenteel zijn er 7 gemeenten die de intentie verklaren om samen te werken. Dat zijn La Hulpe, Rixensart, Watermaal-Bosvoorde, Oudergem, Waterloo, Wezembeek-Oppem en Hoeilaart. De volgende weken kunnen er zeker nog gemeenten bijkomen.

Ze zullen samen een studieopdracht uitschrijven om een ecologische en economische haalbaarheidsstudie te laten maken: welke is de ecologische winst voor mens, plant en dier, hoeveel gaat dit kosten en wie kan dit betalen? Ook secundaire problemen zoals toegankelijkheid en verkeerscongesties zullen worden opgelost met SilvaTerra: ondergronds kan er op een intelligente manier capaciteit bijkomen zonder het milieu te treffen, rekening houdend met de nieuwe technologieën van de toekomst.

Samenwerken

Het vooropgestelde traject ligt op de drie Gewesten: Brussel, Vlaanderen en Wallonië. We zien dat elk van de drie Gewesten vandaag een reden hebben om iets niet te doen. Bovendien zijn alle uitgevoerde en toekomstige studies alleen gefocust op het mobiliteitsaspect, en zijn milieu en het Zoniënwoud secundair.

Daar willen de gemeenten verandering in brengen, ze willen het omdraaien. Eerst de natuur, het woud. En daar zal de mens zich aan aanpassen door de kracht van de natuur te gebruiken om die aanpassing te realiseren. Dit kan enkel door samen te werken: de bomen weten niet op welk Gewest ze staan, de dieren praten geen Frans of Nederlands en de wagens stoppen niet aan de Gewestgrenzen.

Dromen, zaaien en oogsten

De “Chunnel” tussen Engeland en Frankrijk werd gerealiseerd in 1994. Maar al in 1802 hadden beide landen de idee, de droom om een verbinding te maken. De technologie was er toen nog niet, de droom wel. De “Chunnel” is een bewijs dat dromen gerealiseerd kunnen worden. Dit kan ook in het Zoniënwoud.

De resultaten van de ecologische en economische studie zullen we begin 2019 op de tafel van mogelijke investeerders en betrokken Gewesten leggen. De uitvoering zal zeker hand in hand gebeuren tussen privé en overheden.

We zijn er ons van bewust dat SilvaTerra niet in 2020 zal starten met de uitvoering. Maar het is aan ons, lokale politici van de gemeenten, om de zaadjes te planten zodat onze kinderen en kleinkinderen kunnen oogsten binnen 20 jaar. Dat is onze verantwoordelijkheid. Het is die verantwoordelijkheid die we vandaag samen opnemen.

Posted on

“EU moet nu bemiddelingsrol opnemen in conflict Israël-Palestina”

Amerikaans president Trump erkende Jeruzalem als de hoofdstad van Israël. Open Vld Kamerlid Tim Vandenput: “Trump gooit olie op het vuur, de VS kunnen niet langer neutraal bemiddelen. De EU is het aan zichzelf verplicht om die bemiddelingsrol nu op zich te nemen.”

President Trump verklaarde gisteren dat hij de Amerikaanse ambassade zal verhuizen van Tel Aviv naar Jeruzalem en die laatste stad erkent als hoofdstad. Tim Vandenput: “Bijna één jaar na de eedaflegging van Trump is het zogenaamde moeras van Washington nog niet drooggelegd. Integendeel: dat lijkt met de dag drassiger te worden. Om de aandacht af te leiden heeft Trump dan maar een andere campagnebelofte ingelost. Een beslissing zonder al te veel gevolgen voor Amerika zelf, maar des te meer voor het Midden-Oosten.”

Er wordt gevreesd voor rellen na het vrijdaggebed morgen.

Hamas roept op tot een nieuwe intifada. “In plaats van het conflict te ontmijnen, heeft Trump het vuur aan de lont gestoken. We veroordelen deze beslissing”, aldus Vandenput. “Met deze beslissing schaart de VS zich duidelijk aan de kant van Israël. Het land kan niet langer geloofwaardig als bemiddelaar optreden in dit conflict.”

Het is volgens het liberale Kamerlid nu hoog tijd dat de EU die rol overneemt. “Wij onderhouden goede relaties met zowel Palestina als Israël. De EU moet dan ook een actieve rol opnemen, bemiddelen en pogen het conflict te vermijden.”

Eerste minister Michel is het roerend eens. “Deze beslissing van Trump is in strijd met het internationaal recht en een gevaar voor het vredesproces. De Belgische regering veroordeelt deze actie. De EU moet nu een bemiddelaarsrol op zich nemen. Om ons Europees buitenlands beleid kracht bij te zetten, hebben we ook een deftige Europese defensie nodig.”

Vandenput vraagt de premier om die houding volgende week op de Europese top ook af te dwingen binnen de Europese Raad.

Posted on

“Uitspraken van Brusselse rechter totaal misplaatst”

Ik ben heel kwaad. En dit om twee redenen. Eén: iemand die een strafbaar feit pleegt wordt vrijgesproken ondanks de bewijslast. Twee: de rechter beschuldigt agenten en de buren van racisme tegen franstaligen. Deze uitspraken zijn totaal misplaatst en het gaat niet om een alleenstaand geval.

Vorige maand sprak de Franstalige strafrechtbank van Brussel een eigenaar van een woning in Hoeilaart vrij voor het afbreken en stelen van een scheidingshek van zijn buren. In het vonnis van de rechtbank staat te lezen dat de man uit Wezembeek-Oppem het slachtoffer is van een vorm van racisme vanwege de buren en de politie die moeilijkheden zouden hebben met het feit dat een franstalige Belg met buitenlandse roots zich in Hoeilaart zou komen vestigen.

Dat is compleet van de pot gerukt! De buren en politie zijn geen racisten, ik ken hen zeer persoonlijk. Bij uitbreiding is de hele bevolking van Hoeilaart pluralistisch en tolerant. In onze gemeente wonen meer dan 80 nationaliteiten, wij kunnen met iedereen om.
De vrijgesproken verdachte is eigenaar van een woning in Hoeilaart maar woont in Wezembeek-Oppem. Hij heeft die woning enkele jaren geleden gekocht, maar sinds dag één betwist hij de perceelgrens met zijn buren. De wijkagent is ter plekke gekomen om een klacht van weggenomen grenspalen vast te stellen. Echter, die grenspalen waren niet weggenomen, ze waren overwoekerd.

De buren hebben vervolgens een omheining geplaatst op hun terrein op basis van de grenspalen. Op een ochtend zagen ze dat hun omheining weggenomen was en dienden klacht in bij de politie. De politie stelde op het ANPR cameranetwerk vast dat de man de nacht ervoor tussen middernacht en 4u in Hoeilaart in Hoeilaart was. Na een deskundig onderzoek deed de politie een huiszoeking bij de man in Wezembeek-Oppem waar ze stukken van de weggenomen omheining van zijn buur vonden.

Ik ga in de commissie Justitie bevoegd Minister Geens ondervragen over de zaak. Volgens mij is er immers meer aan de hand. Ik ben te weten gekomen dat hier mogelijk een georganiseerd mechanisme van een aantal Franstalige magistraten tegen Nederlandstalige inwoners aan de basis ligt. Dit moet tot op het bot worden onderzocht.

Posted on

“3603 boetes voor rechts inhalen, 2079 voor kleven op het linker- of middenvak.”

Uit een bevraging van het Vias Institute blijkt dat de chauffeurs die op het linker- of middenvak op de snelweg blijven kleven, de grootste ergernis zijn in het verkeer. Open Vld Kamerlid Tim Vandenput vroeg de cijfers op over het aantal beboetingen voor rechts inhalen en kleven op het linker en -middenvak. Hij pleit voor een verduidelijking van de wegcode.

We kennen ze allemaal: de chauffeurs die consequent op het midden- of linkervak blijven rijden op de snelweg. Uit een bevraging van het Vias Institute, het vroegere Belgisch Instituut voor Verkeersveiligheid, blijkt dat dit fenomeen het meest ergernis opwekt bij de Belgische chauffeurs.

“Niet verwonderlijk”, meent Tim Vandenput. “Chauffeurs kunnen niet voorbijsteken en doen dat dan maar langs rechts. Bij sommigen lokt het zelfs agressie uit. Dit lijdt tot gevaarlijke situaties. Nochtans is het logisch dat je wanneer je trager dan 120km/u rijdt of na een inhaalmanoeuvre gewoon opnieuw naar de rechterrijstrook uitwijkt, mét het gebruik van je richtingaanwijzer. Dat is ook de geest van de wegcode.”

Vandenput vroeg bij binnenlandminister Jambon de cijfers op over het aantal beboetingen voor rechts inhalen. In 2016 liepen 3603 chauffeurs tegen de lamp. 2079 chauffers werden beboet voor het storend blijven rijden op de linker- of middenrijstrook. De politie doet die vaststellingen vanuit de wagen, niet per flitscamera.

Tim Vandenput pleit voor een sensibiliseringscampagne, waarbij de wegcode nog eens onder de aandacht van de chauffeurs wordt gebracht. “We moeten ook die wegcode verduidelijken op vlak van inhalen op de snelweg. De bestaande regels dateren uit 1975 en zijn niet altijd even eenduidig voor het drukke snelwegverkeer van vandaag.”

Daarnaast stelt hij voor dat de wegpolitie nog aandachtiger is voor middenvakrijden en rechts inhalen. “De politie moet zowel de oorzaken aanpakken, zoals onder meer het zonder reden in het midden of links blijven rijden, als de gevolgen zoals rechts voorbijsteken. Beiden zijn problematisch. Als het een duidelijk het gevolg is van het ander, moeten beide chauffeurs een pv krijgen.De politie kan die situatie perfect inschatten op de weg.” besluit Vandenput.

Posted on

Een Europees leger: more bang for the buck

Dit opiniestuk verscheen eerst op www.hln.be

Afgelopen maandag sloten 23 Europese lidstaten een akkoord om veel intensiever samen te gaan werken op het vlak van defensie. Open Vld Kamerlid en defensiespecialist Tim Vandenput wil dat deze samenwerking op termijn uitmondt in een Europees leger. 

Ten eerste heeft Europa nood aan een geloofwaardige en gezamenlijke defensie. Meer dan ooit. Rusland annexeerde de Krim en bezet nog steeds Oost-Oekraïne. Afrika en het Midden-Oosten zijn instabiel. De Britten, al langer koele minnaars van Europese samenwerking, kozen voor de Brexit. Donald Trump noemde de NAVO tijdens zijn campagne overbodig. De terreurgolf heeft vele Europese steden getroffen en cybercrime plaatst alle landen voor grote uitdagingen. Europa beseft dat het zelf zal moeten instaan voor haar veiligheid.

Sinds 2009 heeft de Unie al een officieuze buitenlandminister. Vandaag is dat Federica Mogherini. Die vertolkt de Europese diplomatieke standpunten op het wereldtoneel en heeft haar nut al bewezen. Kijk bijvoorbeeld naar het nucleair akkoord dat met Iran werd gesloten. Maar een buitenlandbeleid is énkel geloofwaardig, wanneer het ook gesteund wordt door een militaire slagkracht. Die militaire ‘one command’ hebben we vandaag niet. Elke lidstaat heeft zijn eigen leger. Die troepen worden echter willekeurig en zonder veel wederzijdse verplichtingen in een Europees kader ingezet. Daar kan nu dankzij een verregaande defensiesamenwerking eindelijk verandering in komen.

Ten tweede zal deze samenwerking ons ook in staat stellen om minder centen te verspillen en ons beter te bewapenen tegen bedreigingen. Logisch ook, want vandaag onderhouden we een veelvoud aan luchtmachten, zeemachten en landmachten. Een beetje soevereiniteit afgeven aan een Europees leger levert ons “more bang for the buck”, zoals de Amerikanen het zeggen. Vandaag spenderen de Europese lidstaten de helft van het Amerikaanse budget aan defensie. Maar dat levert ons amper 15% van de Amerikaanse slagkracht op. Die verhouding kan door Europese samenwerking worden rechtgetrokken.

In de toekomst kunnen lidstaten gerichter en slimmer investeren, in functie van de noden van het Europese geheel. Aankopen kunnen samen worden gedaan en er zal één Europese markt voor defensiegoederen ontstaan. Dergelijke initiatieven drukken altijd te prijs. Europa zal zelfs investeren in defensie-onderzoek. Ongetwijfeld zullen Belgische bedrijven die sterk staan in innovatie hier de vruchten van plukken door de ontwikkeling van nieuwe prototypes. Maar dat ontslaat ons land niet van de plicht om wel degelijk te blijven investeren in defensie, liefst 1,3% van het bbp. We zijn geen profiteurs, maar een loyale partner in Europa en de NAVO.

Waar gaat dit naar toe? Het uiteindelijke doel moet zijn: een Europees leger onder Europese vlag, met bijdragen van alle lidstaten. Dit leger moet onderdeel zijn van een bredere Europese aanpak, met ook een Europese diplomatie en een Europese inlichtingendienst. Onder een eengemaakte Europese defensie-industrie kunnen ook onze bedrijven verder groeien. Maar dat gaat dus stap voor stap.

De Europese Unie is ook niet op één dag gebouwd. Alles begon met een eengemaakte markt voor kolen en staal. Vandaag is de EU het grootste handelsblok ter wereld. Maar de klik is in vele hoofden met deze nieuwe samenwerking gemaakt. Ook bij onze eigen minister van Defensie Vandeput (N-VA). In 2016 liet hij in Knack nog optekenen dat hij “de dromers die nog in een Europees leger geloven veel plezier toewenst, maar ze dwalen.” Afgelopen maandag tekende Vandeput als eerste lidstaat het nieuwe akkoord en was hij laaiend ethousiast over “de sterke Europese defensiepoot die de NAVO kan versterken.”

Dit weekend debateert Open Vld op het vrijheidscongres in Antwerpen over dit voorstel. Zonder veiligheid, geen vrijheid. In een veranderende wereld met globale uitdagingen en bedreigingen heeft het geen enkele zin om ons terug te plooien achter landsgrenzen, maar biedt enkel meer Europese samenwerking een echte oplossing. Open Vld pleit al jaren voor deze oplossing en zal dat blijven doen.

Posted on

“Onaanvaardbaar dat Wallonië opnieuw wapens levert aan Saoedi-Arabië”

Open Vld Kamerlid Tim Vandenput heeft tijdens het vragenuurtje gepleit voor een coherenter Belgisch en Europees beleid op vlak van wapenleveringen aan Saoedi-Arabië. “Dat Wallonië opnieuw wapens levert aan dat land is onaanvaardbaar en in strijd met de federale beleidslijn.”

In juni nam de federale Kamer unaniem een resolutie aan die de gewesten oproept op de zuivere wapenleveringen aan Saoedi-Arabië stop te zetten. Deze week bleek echter dat de Waalse regering opnieuw wapenleveringen heeft goedgekeurd. “Dat land vecht een bloederige oorlog uit met Jemen. Het is onaanvaardbaar dat Wallonië wapens levert, terwijl de federale overheid het leed van Jemen met ontwikkelingssteun probeert te verzachten.”

Vandenput is bijzonder teleurgesteld dat het Waals gewest de federale resolutie gewoon naast zich neerlegt. Hij ondervroeg buitenlandminister Reynders hierover. Die benadrukte dat hij achter de resolutie blijft staan en op Europees niveau pleit voor duidelijke afspraken met alle lidstaten over een wapenembargo ten opzichte van Saoedi-Arabië. Ook binnen België streeft de minister naar meer samenhang en een expliciet exportverbod voor zuivere wapens, zoals de resolutie voorschrijft.

Vandenput besloot: “Een duidelijk Europees beleid is nodig. Maar ons land mag daar niet op wachten. Onze resolutie moet onverkort worden uitgevoerd. Wapens uitvoeren naar Saoedi-Arabië kan niet.”

Posted on

“Kernwapens wegwensen is nobel maar brengt vrede geen stap dichterbij”

‘Kernwapens vormen een duidelijk gevaar voor de toekomst van onze planeet. Hen simpelweg laten verbieden door niet-nucleaire staten, zoals ICAN voorstelt biedt echter geen oplossing voor dit probleem’, schrijft Kamerlid Tim Vandenput (Open VLD). ‘Door hun grote strategische waarde is een gezamenlijke, verifieerbare en geleidelijke afbouw van kernwapenarsenalen de enige realistische optie.’

Dit jaar werd de Nobelprijs voor de vrede uitgereikt aan de Internationale Coalitie tegen kernwapens (ICAN). Dit ter erkenning van de rol die ze speelden in de totstandkoming van een verdrag waarrond er al heel wat te doen is geweest op de opiniepagina’s van verschillende kranten: het verbodsverdrag op kernwapens. Dit gaat verder dat voorgaande verdragen zoals het non-proliferatieverdrag doordat het kernwapens meteen wil verbieden.

Alhoewel dit zeer ambitieus en revolutionair klinkt, zal dit verdrag enkel bindend zal zijn voor de staten die het ook effectief ondertekenen. Zo’n 53 staten hebben het verdrag effectief al ondertekend maar hier is geen enkele kernwapenstaat bij en zij zullen dit ook niet doen. In de praktijk zal er bij de inwerkingtreding van dit verdrag dus geen enkel kernwapen verdwijnen. 53 staten kunnen ze wel ‘wegwensen’ maar daarom wordt dit nog niet de realiteit.

Dat ICAN de nobelprijs voor de vrede krijgt, is enigszins ironisch. Hun doel is zeker nobel te noemen maar het verbodsverdrag waarvoor ze pleiten kan net zorgen voor minder vrede. Zoals Carl Bildt, voormalig premier van Zweden en voorzitter van de European Council on Foreign Affairs, zie: “in het beste geval is het verdrag een pure sideshow, in het ergste geval kan het voor een nucleair conflict zorgen”.

Verzwakking van democratische staten

De voorstanders van dit verdrag stellen dat we het akkoord moeten zien als een drukkingsmiddel om kernwapenstaten te bewegen tot ondertekening van het verdrag en uiteindelijke ontwapening. Ze noemen het een ‘deeltjesversneller’ die het ontwapeningsproces nieuw leven zou inblazen. De bevolking van de staten die het verdrag niet mee ondertekenen, zullen dan op straat komen en samen met het middenveld democratische druk uitoefenen op hun regering totdat het verdrag wel ondertekend wordt.

Deze redenering gaat echter voorbij aan een belangrijk feit: ook ondemocratische staten bezitten kernwapens. Zo valt moeilijk te begrijpen hoe de Noord-Koreaanse bevolking hun grote leider tot ondertekening zullen aanzetten als ze hoogstwaarschijnlijk nooit van het bestaan van het verdrag zullen afweten. Ook in Rusland en China moeten we niet meteen een grote democratische druk vanuit de bevolking verwachten.

Dat is ook het fundamentele probleem van dit verdrag: het zal enkel een effect hebben op de democratische staten, waardoor hun veiligheid ten opzichte van ondemocratische, autoritaire staten sterk verzwakt wordt. Dit kan toch niet de bedoeling zijn?

Dat internationale druk op deze autoritaire staten hen dan alsnog tot ontwapening zou bewegen, lijkt ook niet realistisch. Wie maakt hen wat, zo lang ze over kernwapens beschikken? Kijk ook maar naar Noord-Korea. Het land staat al decennia onder zware internationale druk staat en besluit hier alleen maar uit dat het de ontwikkeling van kernwapens nog moet opvoeren om zo haar macht nog verder te vergroten en een invasie af te schrikken.

Geen appelen met peren vergelijken

Hiermee komen we bij een tweede belangrijk probleem met het verbodsverdrag: in tegenstelling tot andere wapens zijn kernwapens van een ongeziene strategische waarde en zelfs fundamenteel voor de veiligheid van enkele landen. Deze unilateraal verwijderen, zonder garanties dat andere kernmachten hetzelfde doen, wordt door kernwapenstaten dan ook gezien als strategische zelfmoord.

De voorstanders van het verbod wijzen op gelijkaardige verbodsverdragen voor clustermunitie, landmijnen en zelfs slavernij. Deze vergelijking loopt echter helemaal mank. Kernwapens hebben zo’n grote impact en strategische rol dat zelfs het bestaan van maar 1 kernbom onaanvaardbaar zou zijn voor alle andere staten. Dit is niet het geval bij clusterbommen of landmijnen, waarbij elke vermindering merkelijk minder slachtoffers oplevert, zonder de veiligheidsstrategie van andere staten aan te tasten.

Bovendien zien we ook dat deze ‘voorbeeldverdragen’ niet sluitend zijn: clusterbommen en landmijnen bestaan nog en worden nog steeds gebruikt. Indien het verbod op kernwapens even sluitend zou zijn, belooft dat alvast niet veel goeds voor de nucleaire veiligheid in de wereld.

Geen waterdicht verdrag

Dat het verdrag niet sluitend is, blijkt ook uit het feit dat bepaalde concrete bepalingen niet waterdicht zijn. Omdat men snel klaar wilde zijn met de onderhandelingen over het verdrag, lijkt het alsof men een paar essentiële ‘safeguards’ over het hoofd heeft gezien.

Zo worden de huidige ‘nucleaire staten’ wel gedwongen om aan de strengste vereisten van het Internationaal Atoomenergieagentschap en het Non-Proliferatieverdrag te voldoen indien ze willen toetreden tot het verdrag maar wordt niet dezelfde inspanning gevraag van de ‘niet-nucleaire staten’. Dit betekent dus dat sommige staten met nucleaire ambities uit het NPT kunnen stappen en via dit verbodsverdrag vrijer kunnen werken aan hun nucleair programma. Zoiets boezemt de huidige nucleaire staten natuurlijk niet meteen vertrouwen in.

Stap per stap

Uiteraard betekent dit alles niet dat we dan maar nucleaire ontwapening als een verloren zaak moeten zien. Het betekent enkel dat er geen ‘shortcut’ naar een kernwapenvrije wereld bestaat zoals ICAN ons wil doen geloven. In een tijd waarin alle kernwapenstaten bezig zijn met de modernisering van hun nucleair arsenaal en de spanningen tussen deze staten onderling terug aan het oplopen zijn, is het pleiten voor een de facto unilaterale ontwapening van het Westen ronduit gevaarlijk.

Een kernwapenvrije wereld valt enkel te bereiken door een verifieerbare vermindering van kernwapens waar alle kernwapenstaten aan deelnemen. Indien dit soort onderhandelingen telkens faalt, betekent dat niet per se dat de methode inherent fout of verwerpelijk is, wel dat de omstandigheden van dat moment niet het gewenste resultaat hebben toegelaten. We moeten dus opnieuw proberen om ze wel succesvol te maken, hoe moeilijk ook.

Bovendien moeten we het ‘falen’ van de bestaande ontwapeningprocessen ook niet overdrijven. Sinds 1986 is het wereldwijde arsenaal aan kernwapens al met 80% gekrompen. Nog steeds genoeg om de wereld verschillende keren naar de vaantjes te helpen, maar stellen dat de kernwapenstaten geen stappen tot ontwapening zetten is de waarheid geweld aandoen.

De recente internationale demarche van de Belgische regering om het CTBT-verdrag, dat kernproeven verbiedt en reeds geratificeerd is door Rusland, Frankrijk en het VK, nieuw leven in te blazen toont bovendien dat België zich nog wel degelijk inzet voor stapsgewijze nucleaire ontwapening.

Nucleaire ontwapening is een proces dat zeer traag zal verlopen en vaak op een muur zal botsen. Dit is echter onvermijdelijk en ook logisch. Om van zo’n strategisch belangrijke maar uiterst destructieve wapens af te geraken, is een waterdicht proces nodig waar iedereen zich in kan vinden, geen verdrag dat kernwapens wegwenst.

Posted on

“Douanetarieven voor bijna 1.700 Belgische bedrijven verdwijnen vandaag dankzij CETA”

Vandaag treedt het vrijhandelsverdrag tussen de EU en Canada in werking. Open Vld Kamerlid Tim Vandenput benadrukt het belang van dit verdrag. “De douanetarieven die Europese exportbedrijven betalen, vallen quasi volledig weg en onze bedrijven kunnen meedingen naar overheidsaanbestedingen in Canada. Dit vrijhandelsakkoord is een belangrijke stimulans voor onze economie en jobcreatie!”

Volgens de liberaal Vandenput is het een heuglijke dag nu het CETA-verdrag tussen de Europese Unie en Canada in werking treedt. “98 % van alle douanelasten verdwijnen vandaag in één klap voor de 1.676 Belgische bedrijven die exporteren naar het land. Dat is positief nieuws voor de 23.000 Belgische jobs die hier van afhangen. Europese bedrijven zullen vanaf nu zo’n 590 miljoen euro per jaar besparen. Dat is geld dat vrijkomt voor reële investeringen in onze economie. Er gaat vanaf nu ook een enorme afzetmarkt open voor onze bedrijven die voordien gesloten was. Zo zullen bijvoorbeeld onze baggeraars ook actief kunnen zijn in Canada. Tot slot kunnen onze bedrijven ook meedingen naar openbare aanbestedingen van de Canadese overheden.”

Volgens Vandenput was het verzet van de linkerzijde tegen dit vrijhandelsakkoord dan ook onterecht. “Als we de oppositie moesten geloven, zou vandaag een tsunami van Canadese mattentaarten ons land overspoelen, zou onze democratie ophouden te bestaan en zouden onze rechtbanken worden overgenomen door multinationals. Niets is minder waar. Vrijhandel stimuleert onze economie, onze jobcreatie.”

Staatssecretaris voor Buitenlandse Handel De Crem kondigde in de Kamer aan dat in het voorjaar van 2018 er een staatsbezoek zal plaatsvinden onder leiding van koning Filip. Vandenput: “Dit is een belangrijke missie voor ons land en onze bedrijven nu de handelsbarrières tot het verleden behoren. We moeten het ijzer smeden wanneer het heet is.”

Posted on

Meer speelruimte voor Basisscholen in Hoeilaart

De twee Hoeilaartse basisscholen Vrije Sint-Clemensschool en Het Groene Dal zijn al jaren op zoek naar meer speelruimte voor de kinderen. De Gemeente voorzag in 2013 via een RUP al de planologische context. Nu is er een doorbraak om dit ook effectief te verwezenlijken.

Vrije Sint-Clemensschool

In deze school zullen vanaf vrijdag 1 september 700 kinderen school lopen. “Vooral het groot tekort aan speelplaats is een probleem voor de school” licht Voorzitter Marcel Beckers toe. “Dit ruimtetekort resulteert vandaag reeds in moeilijke leef- en werkomstandigheden zoals de hele dag lawaai in de school omdat de speeltijden in shiften worden opgesplitst. Er zijn geen rustige hoekjes voor de kinderen en de kinderen hebben soms moeite om een spel degelijk te spelen met meer kansen tot conflicten”

Gemeente koopt gronden

De gemeente Hoeilaart is op de hoogte van het plaatsgebrek en contacteerde daarom de verschillende aanpalende eigenaars rondom de Sint-Clemensschool. “Een maand geleden kwam er een doorbraak dankzij de bereidwillige medewerking van één van de buren” vertelt Burgemeester Tim Vandenput. “Zij wilden een stuk van hun grond verkopen, mits enkele randvoorwaarden. Samen met de voorzitter van de school hebben we met hen constructief onderhandeld en werd gisteren (donderdag 30/8/2017) de verkoopsovereenkomst getekend” legt Vandenput verder uit. “We zullen deze overeenkomst einde september voorleggen aan de Gemeenteraad en hopen dan eigenaar te worden tegen het einde van het jaar. De school zal dan over deze gronden kunnen beschikken om er speelruimte in te richten” besluit Vandenput.

Het Groene Dal

Ook voor de uitbreiding van de speelruimte voor basisschool Het Groene Dal lopen er gesprekken met aanpalende grondeigenaars. “In augustus werd hen een brief gestuurd met de vraag om concreet rond de tafel te zitten met de school en de gemeente. Einde september zal dit normaal gebeuren en ook hier zullen we trachten een pragmatische oplossing te vinden” vertelt Vandenput.

Investeren in de toekomst

De gemeente Hoeilaart organiseert zelf geen onderwijs. “Dit is geen kerntaak van een gemeente, wel van het Vlaams Gewest en de Vrije Koepel” vindt de Burgemeester. Dit is de reden waarom de gemeente de scholen wel actief helpt met de uitbreiding van de speelruimte. “Kinderen zijn onze toekomst, investeren in hen is noodzakelijk en doen we graag” besluit Vandenput.

Posted on

“Militaire missie op Middellande Zee versterken in plaats van stopzetten”

Foto: mil.be

Open Vld Kamerlid Tim Vandenput reageerde tijdens het vragenuurtje op de oproep van staatssecretaris Francken om het Belgische fregat uit de Middellandse Zee terug te trekken. “De EU heeft geen binnengrenzen. Het doel van die missie is net het afdwingen van onze gezamenlijke buitengrens. In plaats van kortzichtig op te roepen om ons terug te trekken, moeten we de missie net versterken om mensensmokkelaars nog beter te kunnen aanpakken.”

Afgelopen zondag stelde staatssecretaris voor Asiel en Migratie Francken voor om België terug te trekken uit de Europese militaire missie Sophia in de Middellandse Zee. Tim Vandenput: “Sinds de migratiecrisis van 2015 zijn we ons meer dan ooit bewust van het feit dat de buitengrenzen van de EU de grenzen van alle lidstaten zijn. We moeten die samen afdwingen, bij een gebrek aan binnengrenzen.” Vluchtelingen die recht hadden op opvang, kregen die uiteraard. Maar tegelijkertijd heeft de EU het grensagentschap Frontex versterkt, en ook fregatten naar de Middellandse Zee gestuurd om mensensmokkelaars aan te pakken.

Volgens Vandenput evalueert iedereen deze militaire missie als nuttig, nodig en als een succes. “Ook Defensieminister Vandeput, maar niet zijn partijgenoot en staatssecretaris Francken. Hij wil de missie stopzetten, hij herleidt ze haast tot een veerdienst voor gelukzoekers naar de EU, hij spreekt van een aanzuigeffect dat niet bewezen is. Zijn stijl van communiceren over zo’n gevoelig onderwerp is niet die van onze liberale partij.”

Het liberale Kamerlid vroeg aan Buitenlandminister Reynders wat het officiële standpunt van ons land is. “Is het niet beter om de Sophia-missie te versterken en te verbeteren, in plaats van ze kortzichtig af te schaffen? Vandeput vindt het bijvoorbeeld nodig dat de Europese schepen ook actief mogen worden in de Libische territoriale wateren om boten sneller te kunnen tegenhouden. Minister Reynders bevestigde dat België achter de missie blijft staan. Ook hij wil een versterking, zodat ze nog effectiever kan worden.